W projektach Agentic AI bardzo szybko przechodzi się od pomysłu do implementacji. Prosty prototyp złożony z kilku agentów, narzędzi i reguł przetwarzania, stopniowo zaczyna być rozbudowywany o kolejne elementy. Niepostrzeżenie proste rozwiązanie zmienia się w złożoną sieć, rośnie liczba połączeń, decyzji i zależności. Przetwarzanie informacji nie zależy już od jakości poszczególnych agentów, ale przede wszystkim od architektury sieci i interakcji między jej elementami. W takiej sieci zaczynają pojawiać się ukryte wąskie gardła, przeciążenia prowadzące do nieoptymalnego wykorzystania zasobów oraz zbyt silna zależność od człowieka. Zdarza się też problem odwrotny: człowiek bywa pomijany właśnie tam, gdzie decyzja powinna zostać eskalowana. Wraz ze wzrostem złożoności rośnie też trudność opisu całego układu z…